Instytut Nauk o Polityce i Bezpieczeństwie Uniwersytetu Szczecińskiego od kilku lat ściśle współpracuje z kołem nr 19 Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ. Jedną z form takiego współdziałania jest zapraszanie na zajęcia weteranów spod błękitnej flagi. Do jednego z nich doszło 17 marca b.r. kiedy studentów kierunku Bezpieczeństwo Narodowe odwiedził płk rez. Adam Kulbiej, oficer z bogatym doświadczeniem, zastępca dowódcy XXIII zmiany PKW misji UNDOF w Syrii (1.12.1983–7.06.1984) oraz obserwator wojskowy z ramienia ONZ w misji UNPROFOR w b. Jugosławii. Z inicjatywą przeprowadzenia takiego spotkania wystąpił nauczyciel akademicki, ppłk dr hab. Grzegorz Ciechanowski, prof. US, honorowy członek SKMONZ.

Tego rodzaju forma zajęć, odmienna od standardowych wykładów, budzi zawsze duże zainteresowanie studentów. Płk Kulbiej dał świetny wykład, a uczestnicy spotkania skierowali do gościa wiele pytań. Ich treść zdradza zasób wiedzy i zainteresowania młodych ludzi. Pozwala również na analizę formy oraz zakresu informacji, z którymi weterani występują przed młodzieżą, tak aby były one atrakcyjne dla słuchaczy. W wypadku opisywanego tu wydarzenia dotyczyły one dwóch zagadnień: służby w kontyngencie misji UNDOF oraz działań obserwatora w misji UNPROFOR. Odnośnie do pierwszego tematu studenci zadawali następujące pytania:

− Jak przebiegały przygotowania do misji w Syrii?
− Jakie zadania wykonywali żołnierze PKW w czasie misji?
− Proszono o opis miejsca stacjonowania – Camp Faouar k. Damaszku?
− Jak często organizowano wycieczki krajoznawcze dla żołnierzy, jakie miejsca odwiedzano, jakim cieszyły się te przedsięwzięcia zainteresowaniem?

W przypadku misji w roli obserwatora wojskowego w b. Jugosławii pytano o następujące sprawy:

− Jak przebiegało szkolenie przygotowawcze do misji obserwatora zorganizowane w kieleckim Ośrodku Przygotowań do Misji ONZ?
− Ile trwała tura służby obserwatora wojskowego i jakie podstawowe zadania wynikały z zakresu obowiązków?
− Jak przebiegały kontrole wyznaczonych obiektów?
− Jaka była forma raportowania i przekazywania informacji na szczeblu UNPROFOR i dalej, do centrali ONZ w Nowym Jorku?
− Jak płk Kulbiej rozwiązywał codzienne problemy związane z zakwaterowaniem i wyżywieniem?
− Jak miejscowa ludność odnosiła się do żołnierzy ONZ?
− Jak układały się osobiste relacje w wielonarodowym gronie obserwatorów, jak postrzegani byli w tym towarzystwie Polacy?

Płk Kulbiej opowiadał też o tajnym serbskim lotnisku zbudowanym w masywie góry Slatina, studenci pytali o to, czy oficer odwiedził to miejsce. Proszono o inne ciekawe historie, wręcz anegdoty dotyczące ciekawych przypadków pełnienia służby obserwatora ONZ.

Zakres i treść przedstawionych pytań świadczy o chęci poznania prezentowanego tematu, co ważne, wciąż budzącego zainteresowanie u młodych ludzi.

Dr hab. Grzegorz Ciechanowski, profesor US.